De fokvereniging 'Het Zeeuws Melkschaap' houdt een stamboek bij. Hierin zijn alle raszuivere dieren geregistreerd. Vanuit het stamboek worden ook bijzondere eisen gesteld aan de dekrammen. De vereniging organiseert één maal per jaar een keuring. Daarnaast wordt veel aan voorlichting en promotie gedaan.
Rasbeschrijving
Melkschapen zijn grote witte schapen (ca 75 kg) met lange hals en onbewolde kop. De neus is lichtgebogen en de oren zijn lang en breed. De wolloze staart reikt tot de hak. Het melkschaap is eeuwenlang op kleine schaal gehouden in onze streken langs de Noordzeekust van Calais tot aan de Wadden. Elk gezin dat kon beschikken over een stukje grasland, hield één of twee schapen voor melk en kaas voor eigen gebruik.
Alhoewel er sprake is van een Fries en een Zeeuws (en ook Vlaams) melkschapenras is de overeenkomst tussen de rassen zo groot dat er slechts één melkschapenras onderscheiden wordt. In feite wordt het ras vernoemd naar de landstreek waarin het voorkomt. Soms kruisen de fokkers de rassen onderling. In 2000 waren er ongeveer 1200 Zeeuwse 2000 Friese melkschapen. Melkschapen werpen hun lammeren (twee-, drie- of zelfs vierlingen) in februari en maart. Op een leeftijd van zes weken worden de lammeren gespeend. Vanaf dat moment kunnen de schapen gemolken worden. De melkperiode eindigt in oktober. Dit ras heeft de hoogste melkgift van alle schapen. Gedurende de lactatieperiode van ongeveer een half jaar produceert een Melkschaap ongeveer 500 liter melk, waarvan 80 kilo kaas gemaakt kan worden.
 |
|
Geschiedenis
De oudste afbeelding van een melkschaap vinden we op het wereldberoemde schilderij uit 1432 van de gebroeders Van Eijck in de Sint Baafs Kathedraal in Gent: Het Lam Gods. We mogen aannemen dat al gedurende tien eeuwen het melkschaap gehouden wordt als huisdier voor de productie van melk, kaas, wol en vlees.
Na de opkomst van de kunstvezels is de economische waarde van schapenwol gedaald tot onrendabel niveau. Hoewel lamsvlees van het melkschaap zeer smakelijk is, zijn er voor de vleesproductie speciale rassen ontwikkeld, zoals het Texelse ras. Maar voor de bereiding van schapenkaas is het melkschaap nog altijd favoriet.
Tot omstreeks een halve eeuw geleden kwam het melkschaap nog veelvuldig voor in Vlaanderen, Zeeland en Friesland. Nadien is het ras sterk achteruit gegaan. Gelukkig is nu de belangstelling voor dit waardevolle ras weer toegenomen en het ras heeft dan ook een goed toekomstperspectief. Dit is onder meer te danken aan de toenemende interesse voor het melken van schapen en het maken van schapenkaas. De meest beroemde kaas ter wereld, de Franse Roquefort, wordt gemaakt van pure schapenmelk.
 |
|
Fokmethode
Foktechnische aspecten
In 2007 waren er ongeveer 7500 Zeeuwse en Friese melkschapenooien en 740 rammen. Melkschapen werpen hun lammeren (twee-, drie- of zelfs vierlingen) in februari en maart. Op een leeftijd van zes weken worden de lammeren gespeend. Vanaf dat moment kunnen de schapen gemolken worden. De melkperiode eindigt in oktober. Dit ras heeft de hoogste melkgift van alle schapen. Gedurende de lactatieperiode van ongeveer een half jaar produceert een melkschaap ongeveer 500 liter melk, waarvan 80 kilo kaas gemaakt kan worden.
Fokcentra
Er zijn (nog) geen fokcentra erkend voor het Fries- en Zeeuws melkschaap.
Fokkerijorganisaties
Frysk Molkskieppe Stamboek Zeeuws Melkschaap
B. Porte J. van Bruggen
Stienzer Hegedijk 38 Verlengde weg naar Veere 1
9051 TA Stiens 4341 PK Arnemuiden
0518-403512 www.melkschapen.nl
fokkerijzaken:
C. Heesters
Rivierensingel 329
5704 KN Helmond
0492-534675
